AW nauka Gliwice 2017
Tuzin punktów 2020 tu bardziej formalnie i obszerniej
2016. Koniec. Chyba mój ostatni wkład w naukę. Zupełnie własna metoda, współautorzy nieco przestraszeni. Słabo cytowane, ale jako jedna z czterech prac ma ALTMETRIC. Walanus A., Cebulska M., Twardosz R., 2016, A model for estimating rains' area, using the dependence of the time correlation of sites' monthly precipitation totals on the distance between sites, Theoretical Appl. Climatology, 124:913-918. Cytowane jest natomiast (>100): Robert Twardosz, Adam Walanus & Izabela Guzik, 2021, Warming in Europe: recent trends in annual and seasonal temperatures, Pure and Applied Geophysics
2013. Kompletnie odleciany temat. Że też przyjeli to w takim czasopiśmie ... Walanus A. Nalepka D. Information content of zero pollen counts in Holocene profiles, The Holocene, v.23, 5 May 2013, pp. 730-736
2011. Całkowicie zignorowane. Walanus A. 2011, Po prostu Nauka; o szkodliwości pojęcia aktualizmu, Przegląd Geologiczny, List do Redakcji, v. 59, nr. 6, str. 462.
2010. Całkowicie własne rozwiązanie zleconego problemu (DN). Cytowane. Walanus A., Nalepka D. 2010 Calibration of Mangerud’s Boundaries, Radiocarbon, 52/4 p.1639-1644.
POLPAL - program (exe) do rysowania diagramów palinologicznych (i ich analizowania numerycznego) sprzedany przez IB PAN na cały świat. Diagramy są wszędzie. Cytowań więcej niż ma praca z Nature (ostatnie, styczeń 2020, z Argentyny: María Gisela Lefebvre, María de los Milagros Colobig, Alejandro Fabián Zucol, Mario Gabriel Maldonado, María Marta Sampietro Vattuone). Na bazie POLPALu robimy liczne izopole (tysiące map w monografiach i artykułach).
1995. Nature, nie byłem żadnym producentem danych ani odkrywcą Jeziora Gościąż, a pierwszy Autor mnie włączył. Goslar T., Arnold M., Bard E., Kuc T., Pazdur M.F., Ralska-Jasiewiczowa M., Różański K., Tisnerat N., Walanus A., Wicik B., Więckowski K., 1995, High concentration of atmospheric 14C during the Younger Dryas cold episode, Nature v.377, p.414-417.
1989. Drugi autor referował to w Groningen parę lat wcześniej, był jednym z dwóch, którzy przedstawili rowiązanie poważnego problemu. Opóźnienie publikacji zdaję się nie było przypadkowe. Bayesian approach jest kompletnie moje (patrz punkt 1983a), ale rzecz była zbyt ważna, żebym był niealfabetycznie pierwszym autorem (pytać T.Goslara). Michczyńska D. J., Pazdur M. F., Walanus A., 1989, Bayesian approach to probabilistic calibration of radiocarbon ages, PACT, vol. 29, p. 69-79 artykuł
1986. W tekście jest uwaga (zauważona), że równolegle idą dwa procesy: aparatura coraz stabilniejsza, a metody testowania jej stabilności coraz lepsze, podczas gdy przestają być potrzebne. Walanus A., 1986, 14C electronic measurement system with small microcomputer, Radiocarbon, vol. 28, p. 569-570.
1983b. Popper odpisał mi na prośbę o odbitkę. Dopisał komentarz i życzenia noworoczne. List. (Przeciętne osiągnięcie, ale widać miał mały odzew, a ja tę pracę zauważyłem.)
1983a. Twierdzenie Bayesa w kontekście wnioskowania w nauce, wcześnie w literaturze krajowej i chyba też światowej. Archeologia Polski.
1979. Początek, samodzielna praca. Walanus A., 1979, A Monte Carlo study of the effect of the rejection of outliers on the estimated mean value and standard deviation in the case of undisturbed measurements, Nuclear Instruments and Methods, vol. 158, p. 307-309.
1978. Początek. Wynik z pracy magisterskiej (rozkład prawdopodobieństwa). (Prof. Mościcki ostatni, bo umarł (1977) - decyzja pierwszego autora. (Takich rzeczy nie robi się asystentowi na starcie.)) Pazdur M. F., Walanus A., Mościcki W., 1978, A method of continuous examination of counting efficiency during measurements of natural radiocarbon by a CO2 filled proportional counter, Nuclear Instruments and Methods, vol. 151, p. 541-547.
2010 (2026) Niszowy temat, niezbyt cytowane, ale porządna robota
2021 Warming in Europe Od dość dawna współpracowałem z Robertem Twardoszem, klimatologiem z UJ.
Nie pamiętałem o tej pracy, myślałem, że jak zwykle coś tam mu policzyłem.
Ale gdy jakiś rok temu (pisane w maju 2026) zaczęły pojawiać się cytowania, których już dawno jest ponad 150, zainteresowałem się tym i obejrzałem.
Okazuje się, że wszystkie rysunki są moje, nawet mapa ze stanowiskami. A są to unikalne moje wykresy, bazujące na obliczeniach wg mojej koncepcji.
W innych naszych pracach mój udział nie jest tak duży.
Robert Twardosz, Adam Walanus & Izabela Guzik, Warming in Europe: recent trends in annual and seasonal temperatures,
Pure and Applied Geophysics 178, 4021–4032 (2021) Artykuł
1983 Bayesian method To może być moje największe osiągnięcie. W grudniu 2025 przeczytałem u Stevena Pinkera (Racjonalność),
że wnioskowanie Bayesowskie jest szeroko stosowane od kilkudziesięciu lat. AI twierdzi:
,
a ja pisałem o tym w 1983 roku (patrz wyżej), a w międzynarodowym czasopiśmie w 1989.
2025 Ostatni artykuł, na emeryturze, nie chciałem być współautorem, punkty niepotrzebne: Robert Twardosz, Anna Franczyk, Adam Walanus, Structure of rise in monthly temperature in Europe as estimated by machine learning, Pure and Applied Geophysics 182 (2025), 2631–2653, https://doi.org/10.1007/s00024-025-03742-x
2024
